Tehumardi 2007

Jæja, núna er ekki nema aðeins meira en nokkrir dagar síðan ég var í Eistlandi og Danmörku. Ferðin hófst má segja á Egilsstöðum þar sem utanfarar í Austurland rústabjörgun og Björgunarsveitinni á Dalvík söfnuðust saman kvöldið fyrir flugið út (fimmtudagskvöld). Þar beið okkar "hjálparbeiðni" þar sem sagt var að mikið óveður hefði ollið miklu tjóni og miklum flóðum og beðið var um 35 manna hóp til aðstoðar. Við urðum að sjálfsögðu við þessari beiðni á mettíma enda voru 33 manns tilbúnir í slaginn. Það var því sent svar þar sem sagt var að 33 manna hópur kæmi með hraði en að Eistlendingarnir þyrftu að útvega okkur búnað, mat, vatn, farartæki og mikið af kæstum hákarli. Einhverra hluta vegna tókst þeim ekki að útvega hákarl.....

Á föstudegi var flogið til Köpen þar sem gert var stutt stopp áður en flogið var til Tallinn. Þegar til Tallinn var komið beið okkar rúta sem keyrði okkur áleiðis til eyjarinnar Saaremaa þar sem "skaðasvæðið" var. Gist var á slökkvistöð og síðan ræst eldsnemma daginn eftir og allir gerðu sig klára í aðgerðir.

Þegar komið var með ferju til eyjarinnar Muhu, sem er tengd Saarumaa með brú, beið okkar "tollskoðun" þar sem nýir landamæraverðir fengu það hlutverk að skoða pappíra og fleira. Þarna var móttaka með byssum og leitarhundum og sumir enduðu í járnum og öllum pakkanum (eistneska sjónvarip var þarna líka). Eftir þetta var síðan keyrt áleiðis til Tehumardi þar sem aðal æfing fór fram.

Þar tók á móti okkur hervörður enda fór herinn með öll mál vegna hins "ógurlega óveðurs" sem þarna hafði geysað. Þegar rútan stoppaði sáum við hermenn með alvæpni á vappi við rútuna og þegar horft var lengra í burtu sáust hermenn um liggjandi um allan skóg með byssunarnar mundaðar í átt að rútunni. Ekki tók betra við þegar litið var fram fyrir rútuna þar sem var búið að reysa sandpokavígi og þar var maður með stóra vélbyssu sem var beint að rútunni allan tímann. Þarna þurftum við aftur að sína pappíra og allan þann pakka áður en við fengum að fara inn á svæðið þar sem búðirnar okkar voru.

Við tók hefðbundin bið hjá okkur óbreyttu á meðan stjórarnir okkar funduðu með "yfirvöldum" en vegna ástandsins og þess að herinn fór með öll mál var allt saman mjög hægt í sniðum. Á endanum var okkur svo skipt í hópa þar sem sjúkrahópur, spottahópur, matshópur og rústahópur voru myndaðir. Sjúkrahópur fékk það hlutverk að koma upp sjúkrastöð og matshópur (veit eiginlega ekki hvað hann er kallaður venjulega) fór á rúnt um svæðið til að meta skemmdir og hvaða búnaður og mannskapur væri tiltækur á svæðinu. Spottahópur fékk það hlutverk að koma mönnum og búnaði yfir á sem var ófær fyrir farartæki og rústahópur, já hann fór í rústabjörgun. Ég var í rústahópnum og fengum við eitt stykki alvöru rúst sem voru leifar af sovéskri eldflaugastöð.

Eftir æfinguna var síðan haldin veisla að góðra manna svið en áður var samt landsleikur í blaki, sem við töpuðum því miður. Næstu dagar fóru í að skoða svæðið og að sjálfsögðu kvöldvökur. Á þriðjudegi var haldið heim frá Eistlandi og voru allir kátir og glaðir með ferðina. Stór hluti hópsins ákvað þó að verja nokkrum dögum í Danmörku þar sem farið var í Tivoli og lífið skoðað. Ég hitti síðan Stefán og Steinunni ásamt krökkunum og einnig þá bræður Ara og Halldór. Fórum við síðan á tónleika með hljómsveitinni Police í Árósum og varð maður ekki fyrir vonbrigðum með þá.

Skemmtileg ferð og lærdómsrík æfing. Með því að smella á myndina hérna fyrir neðan má sjá nokkrar myndir úr ferðinni.

Magnús ferðalangur