Áramót og fastir liðir

Núna nálgast áramótin eina ferðina enn. Eins og lög gera ráð fyrir hef ég varið síðustu dögum í ofát og reynt að hitta ættingja og vini til að éta og drekka meira. Jólin hafa bara verið hin ánægjulegustu og baráttan við aukakílóin hefur gengið vel, held ég hljóti að hafa bætt einhverjum við :)

Það eru tveir liðir orðnir fastir í þessu rausi mínu hér í kring um þennan árstíma, að kvarta yfir því hvað verslunarmenn (sumir) kunna lítið á dagatal og að reka áróður fyrir því hvar fólk verslar flugelda. Þegar ég skrifa þetta sit ég inni í hlýjunni og hlusta á rigninguna úti en félagar mínir úr ýmsum björgunarsveitum eru ýmist hundvotir að eltast við fjúkandi rusl eða í brjáluðu veðri upp á Langjökli til að koma jeppafólki sem þar sat fast til byggða. Þetta bætist ofan á nokkur óveður fyrir jól, slys og annað sem björgunarsveitarmenn hafa þurft að kljást við en þess á milli hafa menn reynt að koma flugeldasölunni í gang og selja eitthvað púður fyrir áramótin. Eins og fólk veit þá er þetta allt gert í sjálfboðavinnu og er fólk til taks allan sólarhringinn allt árið. Allt kostar þetta mikla peninga og krefst dýrs búnaðar sem þarf alltaf að vera í lagi. Fjármögnun þessa alls byggist eins og starfið á sjálfboðavinnu og er flugeldasala lang stærsta fjáröflunin, um 80-90% af heildartekjum hjá mörgum sveitum. Í dag eru einkaaðilar farnir að selja flugelda í samkeppni við björgunarsveitir, íþróttafélög og góðgerðarfélög sem hafa notað þetta sem fjáraflanir. Þessir einkaaðilar stinga ágóðanum í eigin vasa og minnka ágóðan hjá hinum. Ég hvet því alla sem kaupa flugelda á annað borð til að versla við björgunarsveitir, jafnvel þó í einhverjum tilfellum sé um dýrari vöru að ræða (þekki ekki hvort svo sé samt). Verst er að veðurspáin er kanski ekki beint flugeldavæn en maður má alltaf vona.

Með flugelda kveðjum
Magnús