Meira "úr neðra"

Tíminn líður eins og við var að búast. Ég er búinn að labba Melbourne endanna á milli og skoða borgina. Mér tókst auðvitað að misstíga mig og snúa á mér ökklann þannig að hluti af göngunni hefur verið með bólginn ökla. Þetta er þó allt að lagast, bólgan farin en mar í öllum mögulegum litum komið í staðinn. Melbourne er mjög skemmtileg og þægileg borg. Þó þetta sé stórborg þá er rólegt yfirbragð yfir henni og allt mjög afslappað. Það er ekki skortur á veitingastöðum og kaffihúsum hér í borg.

Um síðustu helgi fórum við og heimsóttum bróður Önnu sem býr skammt utan við Melbourne. Við keyrðum líka leið sem er kölluð The Great Ocean Road. Það má segja að leiðin standi heldur betur undir nafni. Við gengum líka um trjátoppa ef svo má segja. Það er búið að byggja göngubrú í regnskóg skammt frá The Great Ocean Road og liggur brúin frá jörðu og upp í rúmlega 30 metra hæð. Þarna er líka turn sem nær upp í sömu hæð og trjátopparnir, 47 metrar. Þarna var svolítill vindur þannig að tréin sveifluðust stöðugt til (brúin og turninn örlítið líka) þannig að eftir smá stund varð Paul að játa sig sigraðan fyri lofthræðslu og "sjóveiki" og kom sér á jörðina. Þetta var mjög gaman eins og ferðin með sjónum öll. Þetta var líka heitasti dagurinn hingað til, 24 gráður plús, sól en strekkings vindur.

Í dag fórum við Anna í gamla gufulest sem heitir Puffing Billy. Leiðin lá um fjalllendi í útjaðri Melbourne og tók um 2 tíma. Við áttum miða báðar leiðir en eftir að hafa fengið okkur að borða ákváðum við að taka strætó til baka. Ástæðan var að það var frekar kalt í dag, og rok. Við fengum meira að segja haglél á okkur þegar við vorum að bíða eftir strætó.

Á morgun fer ég í tveggja daga ferð til Phillip eyjar og Wilsons Promontory þar sem ég mun skoða náttúruna og horfa á mörgæsa "skrúðgöngu". Þetta verður spennadi og vonandi verður verðir skárra en í dag. Spáin fyrir morgundaginn er að vísu ekkert voða spennandi en fyrir miðvikudaginn er hún mun skárri. En ég er búinn að kaupa húfu og vettlinga og fá lánaðar auka peysur þannig að ég ætti að lifa þetta af.

Kveðja úr kulda/hita
Magnús