Down under.....

How ar'ya doin mate...

Þá er maður kominn hinumeginn á hnöttinn loksins og meira að segja búinn að vera hér í nokkra daga. Ferðin byrjaði í Danmörku þar sem Tina gifti sig. Það var fínt að komast úr íslenska rokinu sem var heima í danska sól og 20 stiga hita. Það var ekki síður gaman að hitta Önnu Siggu og þær Malín og Rakel sem biðu eftir mér og mömmu á flugvellinum ásamt pabba sem var kominn út á undan okkur. Við fórum með töskurnar okkar þangað sem við gistum og síðan beint í Tivoli þar sem Malín þurfti að beita öllum sínum sannfæringarkrafti til að fá mig í sjónræningjaskipin. Eftir að hafa safnað kjarki lengi ákvað ég nú að láta slag standa og sjá hvort þetta væri nokkuð svo voðalegt. Þetta var síðan bara gaman á endanum. Um kvöldið kom Gunni síðan og borðuðum við kvödlmat öll saman. Daginn eftir var síðan sjálft brúðkaupið. Þegar við vorum að gera okkur klár komst ég að því að ég var bara með helminginn af jakkafötunum, buxurnar hanga inni í skáp á Akureyri. Sem betur fer var Gunni með buxur sem höfðu bjargað honum úr klípu áður á viðkvæmu augnabliki. Buxurnar voru því styttar í snarhasti og komust við í brúðkaupið akkurúrat á réttum tíma. Brúðkaupið var síðan aðeins öðruvísi en við erum vön heima eins og Gunni lýsti á síðunni þeirra.

Daginn eftir var stigið upp í flugvél fyrir styðsta legginn í ferðinni, til London. Eftir stutt stopp á flugvellinum þar tók síðan við flug til Singapore og þaðan til Melbourne. Ég mætti hér um klukkan fimm um morguninn og var því eiginlega farið beint í morgunmat. Eftir að hafa lagt mig smá fór ég í göngutúr út í St. Kilda sem er "úthverfi" í Melbourne og gékk síðan um Albert Park á bakaleiðinni. Þar fer m.a. fram formúlan einu sinni á ári og gékk ég því um kappakstursbrautina að hluta og þjónustusvæðið þar sem má sjá merkingar og gúmmí þrykkt í malbikið þar sem kappakstursbílarnir spóla af stað.

Daginn eftir var haldið til Grampians þar sem sjálft brúðkaupið fór fram. Þetta er mjög fallegt svæði sem er að hluta til þjóðgarður. Anna og Paul eiga jörð þarna og þar fór athöfnin og veislan fram. Þarna voru kengúrur út um allt og urðu einhverjar þeirra fyrir barðinu á bílum brúðkaupsgesta. Svæðið er bæði hæðótt og mjög gróið trjám en þetta svæði brann meira og minna fyrir tveimur árum í miklum skógareldum. Það er samt merkilegt að sjá hvað gróðurinn hefur tekið við sér á þessum tíma, m.a. stór tré sem brunnu illa. Undirbúningur brúðkaupsins gékk þó ekki áfallalaust fyrir sig. Eftir þurrka síðustu 13 ár þurfti auðvitað að rigna helgina fyrir brúðakaupið sem þýddi það að tveir sendibílar og tveir traktorar sátu pikkfastir á svæðinu. Það tókst að losa allt nema einn sendibíl (hinn eiðilagðist í látunum) og það þurfti að færa veislutjaldið til frá því sem upphaflega var áætlað.

Allt gékk nú samt upp á endanum og fór brúðkaupið fram undir berum himni í sól og blíðu. Hérna var það sérstakur "giftingarmaður" (veit ekki hvað á að kalla þetta á íslensku, hvorki prestur né einhver hjá sýslumanni) sem sá um athöfnina. Veislan fór síðan fram í veislutjaldi og síðan var setið við varðeld fram eftir kvöldi. Brúðhjónin eyddu síðan brúðkaupsnóttinni í indjánatjaldi sem var sett upp á svæðinu (þau sem sáu um það festust líka). Ég gisti síðan í tjaldi á svæðinu eins og fleiri veislugestir gerðu.

Eftir að hafa gengi frá í gær gerðumst við síðan túristar í Grampians og skoðuðum nokkra staði þar. Við keyrðum síðan til Melbourne núna í dag og mun ég kanna borgina fram að helgi.

Veðrið hér hefur verið fínt, sól flesta daga en ekki hlýtt. Það verður reyndar mjög kalt á næturnar sem væri svo sem allt í lagi ef Ástralir kynnu að einangra og kynda húsin. Hérna hjá Önnu og Paul er þetta þolanlegt, sérstakleg sé tekið mið af því að þetta er eldgamalt hús. Þegar við vorum ekki í tjöldum á jörðinni þeirra Önnu og Paul gistum við í húsum í Halls Gap, sem er lítið þorp þarna á svæðinu. Húsið sem ég var í er nýtt en með einföldu gleri og líklega engri einangrun. Þarna var viðarofn í stofunni (gjörsamlega fáranleg hönnun held ég, sjaldan séð svona lítinn hita koma frá svona góðum eldi) og hitablásari í eldhúsinu (öfug lofkæling) en eldhúsið og stofan var í sama rými. Enginn hiti var í herbergjum fyrir utan hitalampa í baðherberjum. Sem betur fer var nóg af teppum á rúmunum og þessi yndælu hitateppi sem voru undir manni þannig að maður gat hitað upp rúmið áður en maður fór að sofa (og lengur ef manni var kalt). Þegar ég vaknaði einn morguninn var hitinn 9 gráður..... Í morgun var hitinn 12 gráður þegar ég vaknaði en samt tókst okkur að kynda vel í gær og var hitinn 20 gráður þegar ég fór að sofa. Ég kíkti á hitann þegar ég svaf í tjaldinu og hann var líka 9 gráður. Það var því jafn gott að sofa í tjaldinu og inni, ef ekki bara betra.

Læt þetta duga í bili. Ég er ekki með myndir á þessari tölvu en get vonandi stungið inn myndum einhvern daginn.

kveðja
Magnús